Sevgiliye Çiçek Notları

Gün içinde küçücük bir şey oluyor; onu sana anlatmak için aklımın bir köşesine koyuyorum. Sonra seni görünce fark ediyorum: Ben en çok, sıradan bir günü bile seninle paylaşmayı seviyorum.

Kalabalığın içindeyken telefonuma gelen adını gördüğümde yüzüm değişiyor. Kimse neden gülümsediğimi bilmiyor; ben biliyorum. Bir mesajın bile günümün yönünü değiştirebiliyor.

Birlikte sustuğumuz anları seviyorum. Konuşacak konu bulamadığımız için değil; yanında kendimi açıklamak zorunda hissetmediğim için. Bazen sevgi, insanın rahatça susabildiği yerdir.

Seninle bir yere giderken yolun ne kadar sürdüğünü unutuyorum. Çünkü varacağımız yerden çok, yan koltukta senin oluşunu seviyorum. Keşke bazı yollar biraz daha uzun olsa.

Bazı günler her şey üst üste geliyor. Sonra seni düşünüyorum: Bana hiçbir şeyi çözmeden de iyi gelebilen bir insan olduğunu. Hayatın telaşı içinde en sevdiğim sakinlik sensin.

Sen gülünce ben de gülüyorum ama her zaman şakayı anlamış olmuyorum. Bazen sadece yüzündeki o hâli biraz daha uzun görmek istiyorum. Böyle küçük bir sırrım var sana.

Sana ilk anlattığım hayallerimle bugünküler aynı değil. Ama ikisinde de ortak bir şey var: Yanımda sen varsın. Geleceği güzel yapan bazen planlar değil, onları kiminle kurduğumuz.

Bir şeyi beğendiğimde kendime almadan önce sana yakışır mı diye düşünmeye başladım. Galiba insan sevince dünyayı iki kişinin gözünden görmeyi öğreniyor.

Her gün büyük sözler söyleyemem belki. Ama seni merak etmeyi, sesini duymak istemeyi, eve varınca haberini beklemeyi hiç unutmam. Benim sevgim biraz da bu küçük alışkanlıklarda.

Yorulduğum bir akşam beni dinlerken bazen tek bir şey söylüyorsun: 'Buradayım.' O tek kelimenin ne kadar iyi geldiğini anlatamam. İyi ki hayatımda yerin bu kadar gerçek.

Seninle çekilmiş sıradan bir fotoğrafa dönüp dönüp bakıyorum. Kusursuz bir kare olduğu için değil; o anın nasıl hissettirdiğini hatırladığım için. İyi ki o gün oradaydık.

Beni en iyi hâlimde sevmen güzel. Ama dalgın, telaşlı, biraz da sessiz olduğum günlerde yanımda kalabilmen çok daha kıymetli. Ben seninle gerçek hayatı seviyorum.

Birlikte markete gidip ne pişireceğimize karar veremediğimiz günleri bile özlüyorum. Büyük anılar kadar, kimsenin fotoğrafını çekmediği o küçük günler de bizim hikâyemiz.

Bazı şarkılar var, ilk notasını duyunca aklıma sen geliyorsun. O şarkıların sözleri bizi anlatmıyor belki. Ama ben artık onları seninle yaşadığım günler yüzünden başka duyuyorum.

Seni özlemek bazen çok tuhaf: Birkaç saat önce görüşmüş olsak bile anlatmak istediğim yeni bir şey birikiyor. Galiba seninle konuşmak, günümün tamamlanma şekli.

Kendimi sana anlatırken cümlelerimi düzeltmek zorunda kalmıyorum. Yanlış kelimeyi seçsem de ne demek istediğimi anlamaya çalışıyorsun. Anlaşılmak bana hiç bu kadar güzel gelmemişti.

Bir gün yaşlanırsak hâlâ aynı şeylere gülüyor olalım istiyorum. Belki daha yavaş yürürüz, belki bazı hikâyeleri tekrar anlatırız. Yeter ki birbirimizi dinlemekten vazgeçmeyelim.

Senin yanında zaman bazen çok hızlı geçiyor. Ayrılacağımız an geldiğinde saatime bakıp şaşırıyorum. O yüzden bugün sana yalnızca bir şey söylemek istedim: Biraz daha kal.

Birlikte ilk kez gittiğimiz yerleri hatırlıyor musun? Ben bazen mekânları değil, masanın karşısında nasıl heyecanlandığımı hatırlıyorum. Şimdi yanına oturmak daha da güzel geliyor.

Beni mutlu etmek için hep özel bir şey yapmana gerek yok. Çayı nasıl sevdiğimi hatırlaman, üşüdüğümü fark etmen, anlattığım şeye dönüp soru sorman yeter. Ben bunları görüyorum.

Bir gün bütün fotoğraflarımızı karıştırıp her birinde neye güldüğümüzü anlatmak istiyorum. Çünkü birlikte biriktirdiğimiz şey yalnızca görüntüler değil; kimsenin bilmediği küçük hikâyeler.

Seninle tanışmadan önce de güzel günlerim vardı. Ama şimdi güzel bir şey olduğunda onu paylaşabileceğim birini biliyorum. Bunun hayatı ne kadar değiştirdiğini anlatmak zor.

Bugün sana çiçek göndermek için bir neden aramadım. Çünkü bazı insanlar yalnızca doğum günlerinde hatırlanmayı değil, sıradan bir salı günü de sevildiklerini bilmeyi hak ediyor.

Sana bakarken aklımdan hep aynı büyük cümle geçmiyor. Bazen 'iyi ki geldin', bazen 'biraz daha oturalım'. Ama hepsinin altında aynı şey var: Hayatımda olmanı seviyorum.